Σάκης Ρουβάς: Ολοι κρινόμαστε από το αποτέλεσμα

http://www.kathimerini.gr/
«”Μη δίνεις σημασία”, θα απαντούσα στην κόρη μου», λέει χωρίς δεύτερη σκέψη ο Σάκης Ρουβάς, στην υποθετική περίπτωση, που εκείνη τον ρωτούσε «Γιατί τα βάζουν μαζί σου, μπαμπά;», με αφορμή τη σωρεία αρνητικών σχολίων που έχει επισύρει η ερμηνεία από τον καλλιτέχνη αποσπασμάτων από το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη, το Σάββατο 2 Μαϊου στην κεντρική πλατεία της Ν.Σμύρνης.

«Νομίζω ότι η κόρη μου μεγαλώνοντας θα αρχίσει να καταλαβαίνει τι είναι αυτά που διαβάζει και γνωρίζοντας τον πατέρα της, δε νομίζω ότι θα επηρεαζόταν. Άλλωστε, θεωρώ ότι οι άνθρωποι που κατακρίνουν, στην πραγματικότητα εκφράζουν τους δικούς τους φόβους, τις δικές τους ανησυχίες. Απορρίπτοντας κάτι, το οποίο δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε, αισθανόμαστε πιο ασφαλείς. Αν αποδεχτούμε το διαφορετικό, σημαίνει ότι θα αλλάξουμε κι εμείς και η αλλαγή μας φοβίζει…», ολοκληρώνει τη σκέψη του ο ίδιος.

Στην καλλιτεχνική του διαδρομή ο κ.Ρουβάς, δε χωρά αμφιβολία ότι διαρκώς ανεβάζει τον πήχη. Συναντά, ωστόσο, κάποιο «ταβάνι»; Υπάρχει κάποιο έργο, το οποίο θα απέφευγε να καταπιαστεί;

«Εκτός του ότι δεν προλαβαίνουμε σε μία ζωή να κάνουμε τα πάντα (γέλια), δεν πιστεύω στα ‘ταβάνια’. Δεν υπάρχει λόγος να περιορίζουμε τον εαυτό μας, η ανθρώπινη ψυχή που εκφράζεται μέσα από τη μουσική, δεν έχει όρια. Γιατί να τη φυλακίσω;».

Δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι κάποιες ερμηνείες έχουν ταυτιστεί στο πέρασμα του χρόνου με συγκεκριμένους καλλιτέχνες; «Βεβαίως και υπάρχουν μνήμες από σπουδαίους καλλιτέχνες – και έτσι πρέπει – επειδή, έχουν έχουν αφήσει ένα στίγμα, το οποίο διήγειρε μέσα μας κάτι, γι’αυτό και το θυμόμαστε. Υπάρχει, ωστόσο, τεράστιο πεδίο διέγερσης, επομένως, δεν πρέπει ούτε καν να συγκρίνουμε τους καλλιτέχνες μεταξύ τους, επειδή ο καθένας έχει τη μοναδικότητά του και εκφράζει με το δικό του τρόπο, όσα εκφέρει. Όσο για το αν βρίσκει αποδέκτες ή όχι, αυτό αφορά τον ίδιο. Σαν καλλιτέχνης επιδιώκω πάντα το συντονισμό μου με το κοινό, τους ανθρώπους. Κατά τα άλλα, το μόνο που κάνω είναι ‘σκυταλοδρομία’. Όλοι οι καλλιτέχνες γινόμαστε αγωγοί της ενέργειας που μας δίνεται, προκειμένου να την επικοινωνήσουμε στους άλλους. Μεταφέρουμε την ιστορική μνήμη όλων αυτών των σπουδαίων έργων που μας καθορίζουν σαν λαό. Είναι σπουδαίο αυτό. Και δεν θα σταματήσω να το κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου».

Τελικά, το εξαιρετικό ταλέντο ενός καλλιτέχνη είναι αρκετό ή για κάποια έργα χρειάζεται να υπάρχει και κάποιο ιδεολογικό υπόβαθρο; «Βλέπω τον εαυτό μου συνολικά – δεν διαχωρίζω τον άνθρωπο από τον καλλιτέχνη. Χωρίς να παύω ποτέ να αισθάνομαι μαθητής, καθημερινά προσπαθώ να διευρύνω τους οριζοντές μου, τα όριά μου, να ανακαλύψω όχι μόνο καινούρια πράγματα αλλά και ποιος είμαι. Στο πλαίσιο, επομένως, αυτής της αναζήτησης, εννοείται πως ενθουσιάστηκα στο άκουσμα αυτής της πρότασης. Τί άλλο θα μπορούσα να κάνω από το να την αποδεχθώ; Δεν πρέπει να ξεχνάμε, όμως, ότι εδώ μιλάμε για το Άξιον Εστί. Αυτή είναι η πραγματική ουσία. Ας μη ρίχνουμε το βάρος στη δική μου παρουσία – εγώ θα δώσω το δικό μου αποτύπωμα σε ένα μικρό σχετικά τμήμα του. Από κει και πέρα, όλοι θα κριθούμε από το αποτέλεσμα. Αν, πάλι, η επικριτική στάση πολλών στο πρόσωπό μου έχει σαν αποτέλεσμα να φτάσει το μεγαλειώδες αυτό έργο στα αυτιά ή στην καρδιά περισσότερων ανθρώπων – έστω και γι’ αυτό το λόγο – εμένα δεν με ενοχλεί καθόλου».

Θεόδωρος Ορφανίδης, διευθυντής ορχήστρας

«Σχετικά με την επιλογή του Σάκη Ρουβά: είτε μας αρέσει, είτε όχι, αποτελεί μία κατηγορία από μόνος του. Επαγγελματίας, εργατικός, με ήθος και ακτινοβολία. Ένας άνθρωπος, ο οποίος μέσα από αυτό το έργο -σταθμό, θα εκπαιδεύσει το κοινό του και θα εκπαιδευτεί. Πολλοί λένε ‘μα, πώς θα πείσει ο Σάκης;’. Ίσως, με μία πρώτη ανάγνωση, να μπορεί κάποιος να πει ότι όλα αυτά τα σχόλια ευσταθούν. Με μία δεύτερη ανάγνωση, όμως, όχι, καθώς απέναντι στη ‘σοβαρή’ ή την ‘έντεχνη’ μουσική, δεν υπάρχει κάτι που να αποτελεί την ‘ασόβαρη’ ή ‘αστεία’ μουσική! Όλες αυτές οι ‘ταμπέλες’, πρέπει κάποτε να τελειώσουν. Η μουσική είναι μία. Η μουσική φέρνει τον κόσμο κοντά, πόσω μάλλον ένα έργο ενωτικό όπως το Άξιον Εστί, γεγονός που πιστεύω ότι θα αποδειχθεί περίτρανα το βράδυ της 2ας Μαϊου».

«Ο κ.Ρουβάς έχει κάτι που τον ξεχωρίζει. Δεν έχω ξαναδεί καλλιτέχνη με αυτή την ταπεινότητα, την απλότητα», τα πρώτα λόγια της κ.Σόνιας Θεοδωρίδου, διεθνούς φήμης σοπράνο, προέδρου της Ορτσέστρα Μόμπιλε και σύζυγος του – επίσης διεθνούς εμβέλειας διευθυντή ορχήστρας – κ.Θεόδωρου Ορφανίδη.

Εκτός πάνελ συντελεστών, έχει σηκωθεί αυθόρμητα, έχει πάρει το μικρόφωνο και γυρίζοντας προς τους δημοσιογράφους στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έλαβε χώρα λίγες μέρες πριν, η καταξιωμένη τραγουδίστρια της όπερας, αισθάνεται την ανάγκη να υπερασπιστεί το ποπ είδωλο και να διασκεδάσει την αμφισβήτηση που συνόδευσε την ανακοίνωση της επιλογής του να ερμηνεύσει αποσπάσματα από το Άξιον Εστί:

«Ήρθε στις πρόβες σαν κάποιος που θέλει να ρουφήξει όλη την τέχνη μέσα του, διακατεχόμενος από τη διάθεση να μάθει. Αυτό είναι τόσο εντυπωσιακό! Στο εξωτερικό που ζούμε εμείς, δεν υπάρχει αυτή η ‘στενή’ αντίληψη του ‘γιατί να τραγουδήσει αυτό;’. Έχει τύχει να τραγουδήσω Σούμπερτ με ποπ τραγουδιστές και δεν σηκώθηκε καμία πέτρα να μας χτυπήσει. Ή έτυχε να τραγουδήσω με πολύ πιο λαϊκούς τραγουδιστές στη Γερμανία, κανείς δεν είπε τίποτε. Η κριτική από την κακοήθεια, όμως, έχει πολύ μεγάλη απόσταση. Προσωπικά, πιστεύω ότι πρέπει να δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί και αυτή η καλλιτεχνική άποψη, επειδή ένα έργο είναι πάντα διαφορετικό όταν το κοιτάζεις από άλλη πλευρά. Και βέβαια, όσοι είναι να έρθουν καλοπροαίρετα, ας έρθουν να το χαρούν. Οι υπόλοιποι, έχουν την επιλογή να μην έρθουν! Εμείς, πάντως, που είμαστε ‘εντός’, πρέπει να σας ομολογήσω ότι το χαρήκαμε και το χαιρόμαστε αφάνταστα».

Βαγγέλης Χατζατουριάν – Πρόεδρος του Πολιστικού Οργανισμού – αντιδήμαρχος Ν.Σμύρνης

«Μία πολύ σημαντική στιγμή για την πόλη μας, τη Ν.Σμύρνη, η συναυλία με αφορμή τα 90 χρόνια από τη γέννηση του Μίκη Θεοδωράκη. Το μνημειώδες έργο Άξιον Εστί θα αποδοθεί από 50μελή συμφωνική ορχήστρα, τη διεύθυνση της οποίας έχει ο παγκόσμιας εμβέλειας διευθυντής συμφωνικής ορχήστρας, κ.Θεόδωρος Ορφανίδης. Ο κ. Κώστας Ραφαηλίδης, θα είναι στο ρόλο του βαρύτονου. Αποσπάσματα θα διαβάσει ο ηθοποιός κ.Γιώργος Γιαννόπουλος ενώ συμμετέχει η χορωδία της ΔΕΗ σε διδασκαλία Κωστή Κωνσταντάρα. Στόχος μας; Να μεταλαμπαδευτεί ο Θεοδωράκης στις νέες γενιές. Για το λόγο αυτό, θεωρήσαμε την επιλογή του κ.Ρουβά ως την πλέον κατάλληλη».

Advertisements
%d bloggers like this: