Τί ακριβώς «σατιρίζεις» με τα μούσια της Κοντσίτα, μου λες; Σε σένα απευθύνομαι, τον κωμικό ηθοποιό «της πλάκας»

http://www.kulturosupa.gr/

Σε σένα απευθύνομαι, τον κωμικό ηθοποιό «της πλάκας» (πάρτο με όποια έννοια θες!)που ειδικεύεσαι στην – ο θεός να την κάνει – σάτιρα και μάλιστα της «επικαιρότητας». Που όλα τα σφάζεις και όλα τα μαχαιρώνεις και από το… χατζάρι σου δεν γλυτώνει μύγα! Που έχεις μπλέξει το… βόδι με το ρόδι και η τρικυμία του κρανίου σου σε παίρνει και σε σηκώνει. Γιατί εδώ και χρόνια έχεις μπερδέψει τα μπούτια σου και έχεις ταυτίσει το γέλιο και τη σάτιρα με τη γελοιότητα, τη σαχλαμάρα και τη χυδαιότητα. Και έχεις βρει ξάφνου, μετά τη Γιουροβίζιον, νέα πραμάτεια για το τσουβάλι σου, στο πρόσωπο της Κοντσίτα. Είμαι σίγουρη ότι όταν την πρωτοείδες έτριψες τα χέρια με αγαλλίαση, αναλογιζόμενος το καλοκαιρινό σουξέ που θα έκανες στις αρπαχτές σου με την εκμετάλλευση της φάτσας της.
Και δεν αναφέρομαι μόνο στον Σεφερλή που – αλίμονο! Λείπει ο Μάρτης απ’ τη σαρακοστή; – περιέλαβε την Κοντσίτα στα θλιβερά νούμερά του στο Δελφινάριο, ούτε μόνο στη Μαγγίρα που επίσης την περιέλαβε στο σώου της. Αυτούς πρόλαβε να πάρει το μάτι μου, αλλά είναι απολύτως σίγουρο ότι κάθε «σατιρικός» που σέβεται τον εαυτό του και κυρίως… το κοινό, κάθε stand up comedian της διπλανής πόρτας, κάθε σώουμαν- πανηγυριτζής, κάθε επιθεώρηση της συμφοράς, δεν υπάρχει περίπτωση να μην καταπιαστεί με την Κοντσίτα, με πρόσχημα φυσικά την «επικαιρότητα» και το… αξιοπερίεργο του πράγματος! Θεωρώντας μάλλον ότι σατιρίζει (;) κάτι και στοχεύοντας προφανώς στο γέλιο (!) που μοιραία θα προκαλέσει. Άλλωστε είναι από τις πιο ξεκούραστες περιπτώσεις, ιδανική και για τον πλέον ατάλαντο: μια μελαχρινή περούκα, ένα ζευγάρι βλεφαρίδες, ένα αποκριάτικο μούσι, μια εκρού τουαλέτα και από πίσω να παίζει το playback… Σιγά τ’ αυγά! Ειδικά μετά την τεχνογνωσία και τα «εφόδια» του «Your face
sounds familiar”, το κάνει κι ο κάμεραμαν! Και μιας και το ανέφερα, θυμήθηκα την ατάκα του νικητή Σαββιδάκη, όταν ρωτήθηκε περί Κοντσίτας, ότι «αυτά (εννοώντας την Κοντσίτα), κανονικά τα βάζουμε στο τσίρκο και πληρώνουμε εισιτήριο να τα δούμε!». Κοίτα να δεις ΠΟΙΟΣ μιλάει!!! Η μεταλλαγμένη Τίνα Τάρνερ! Αλλά ξέχασα… εκεί ήταν η φιλανθρωπία…
Έλεγα λοιπόν για την σάτιρα μέσω του συγκεκριμένου προσώπου και το προσδοκώμενο γέλιο. Και ερωτώ: ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ σατιρίζετε και ΠΟΥ βρίσκετε το αστείο; Με ποια διεστραμμένη λογική πιστεύετε, ότι φορώντας μια περούκα κι ένα μούσι και σαχλαμαρίζονας κοινότυπα για χιλιοστή φορά με το ήδη πολυσυζητημένο θέαμα, εγώ ο θεατής θα γελάσω; Παρόλο που το θέμα μου δεν είναι η Κοντσίτα καθεαυτή, αλλά οι γελοίες μιμήσεις της που θα μας… τα πρήξουν όλο το καλοκαίρι, ναι, δέχομαι ότι το θέαμα γενικώς «σόκαρε», όπως άλλωστε σοκάρει κάθε τι που δεν μας μοιάζει και δεν είναι οικείο και στα μέτρα μας. Και βέβαια την διαφορά την έκανε το μούσι, γιατί αν έλειπε, ουδείς θα ασχολιόταν με ξεπερασμένες πλέον παρόμοιες «ιδιαιτερότητες» που βρίθει το σύμπαν. Η τόλμη όμως της συγκεκριμένης να σηματοδοτήσει οπτικά τόσο ανάγλυφα την ιδιαιτερότητα της συνύπαρξης των δύο φύλων ή του εγκλωβισμού του ενός μέσα στο άλλο, είναι αξιοθαύμαστη. Το σημαντικότερο όμως στην περίπτωσή της, πέρα από την υπέροχη φωνή και το υπέροχο τραγούδι της, ήταν η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ που επέδειξε γενικότερα, μακριά από γραφικότητες, λαϊκισμούς, ακρότητες, σταριλίκια και λοιπές αηδίες πολλών…. καρα-strait, που είναι ικανοί να ξεβρακωθούν, να συνουσιαστούν, να κάνουν τα πάντα προκειμένου να αποσπάσουν λίγη από την προσοχή της κάμερας.
. Ένα πρόσωπο λοιπόν τόσο συνειδητοποιημένο στην επιλογή του, ταλαντούχο, σοβαρό και αξιοπρεπές, για ποιο λόγο να γίνει σατιρικό νούμερο σε επιθεώρηση και αντικείμενο γέλιου; Επειδή υπάρχει ένα… μούσι; Και φτάνει από μόνο του ένα μούσι για να με κάνει να γελάσω με τον – κυριολεκτικά – μασκαρά που το φοράει, ακούγοντας παράλληλα από πίσω ένα υπέροχο τραγούδι; Και γελοία, χιλιοειπωμένα σχόλια για τρίχες και ξυρίσματα; Και χυδαία σεξουαλικά υπονοούμενα; (παλιά μου τέχνη κόσκινο βέβαια…) Πόσο «γέλιο» μπορεί να βγάλει βρε ανόητοι, και για πόσο καιρό ακόμη, μια τόσο συνηθισμένη σεξουαλική προτίμηση και μια ασυνήθιστη εμφάνιση, όταν δεν συνοδεύεται από ιδιαίτερο «χαρακτήρα» που μπορεί να ιντριγκάρει με τα λόγια και τα έργα του ώστε να υπάρχει βήμα για σάτιρα; Όσοι ήταν να κράξουν, έκραξαν, όσοι ήταν να αναλύσουν, ανέλυσαν, όσοι ήταν να γελάσουν, γέλασαν…
Νισάφι πια!
Αλλά όταν η φαντασία και η έμπνευση βρίσκονται σε απεργία διαρκείας, να ‘ναι καλά τα «ευκολάκια» με τις Κοντσίτες- βούτυρο στο ψωμί – και τα απωθημένα κάθε πικραμένου που υπάρχει- δεν υπάρχει σάτιρα, αυτός τη βγάζει με το στανιό, παριστάνοντας το «τρελό καρναβάλι» και γεμίζοντας τις καλοκαιρινές σκηνές (ελπίζω όχι και τις… χειμωνιάτικες!)με γελοία κακέκτυπα μιας σοβαρής καλλιτέχνιδας που τόλμησε να δείξει «αλλιώς» και χωρίς κόμπλεξ την διαφορετικότητά της. Κάπως πρέπει να γεμίσει το «ανάλαφρο» καλοκαιρινό πρόγραμμα (και το ταμείο βεβαίως!) και δεν είναι ώρα να ψαχνόμαστε για θέματα και πρόσωπα… τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ σούργελα –με ή χωρίς μούσια- μπορούν να κοιμούνται ήσυχα! Τη φετινή σεζόν τουλάχιστον, ουδείς θα τα αγγίξει με τη σάτιρά του… Και φυσικά ΔΕΝ το συζητώ: στο επόμενο «Your face…», η Κοντσίτα πρώτη μούρη στο μπάζερ και θα σκοτώνονται ποιος θα την πρωτοπάρει για να… γελάσουμε με τα έξυπνα σχολιάκια!

Advertisements
%d bloggers like this: